De grote levensvragen
Van begin tot einde

Home | Sitemap | Inhoud

Als God verder spreekt 

 


De tweede dag

En God zeide: Daar zij een uitspansel....... en dat make scheiding........  En God maakte scheiding... En het was alzo.. En God noemde het uitspansel hemel. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de tweede dag. En God zeide: Dat de wateren van onder de hemel in een plaats vergaderd worden, en dat het droge gezien worde! En het was alzo. En God noemde het droge aarde, en de vergadering der wateren noemde Hij zeeën; en God zag dat het goed was.

De derde dag

En God zeide: Dat de aarde uitschiete grasscheutjes, kruid zaadzaaiende, vruchtbaar geboomte, dragende vrucht naar zijn aard, welks zaad daarin zij op de aarde! En het was alzo. En de aarde bracht voort grasscheutjes, kruid zaaiende, vruchtbaar geboomte, dragende vrucht naar zijn aard, welks zaad daarin was naar zijn aard. En God zag, dat het goed was. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de derde dag.

En God zeide:  Dat er lichten zijn in het uitspansel des hemels, om scheiding te maken tussen de dag en tussen de nacht; en dat zij zijn tot tekenen en tot gezette tijden, en tot dagen en jaren! En dat zij zijn tot lichten in het uitspansel des hemels, om licht te geven op de aarde! En het was alzo.


De vierde dag

|En God stelde ze om licht te geven op de aarde. En om te heersen, en om scheiding te maken tussen het licht en tussen de duisternis. En God zag, dat het goed was. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de vierde dag.


De vijfde dag

God zeide: Dat de wateren overvloedig voortbrengen.... En God zag, dat het goed was. En God zegende ze, zeggende: Zijt vruchtbaar, en vermenigvuldigt, en vervult de wateren in de zeeën; en het gevogelte vermenigvuldigt op de aarde! Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de vijfde dag. En God zeide: De aarde brenge levende zielen voort, naar haar aard,.....  ! En het was alzo.. En God maakte het wild gedierte der aarde naar zijn aard, en het vee naar zijn aard,... En God zag, dat het goed was" .(Gen.1:6-25).


Een eenvoudig verhaal

Een eenvoudig en sober verhaal, begrijpelijk voor een ieder, behalve voor de buitengewone geestelijke afgestompte mens. Diens hart is niet open voor deze scheppingswaarheden. Zijn ziel kan niet loven noch danken voor alles wat de mensheid om niet is gegeven. Hij kan het de psalmist niet nazingen: "0 Here, onze Here! hoe heerlijlk is Uw Naam op de ganse aarde! Gij, die Uw majesteit gesteld hebt boven de hemelen......... 'Als ik Uw hemel aanzie, het werk Uwer vingeren, de maan en de sterren, die Gij bereid hebt; wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt, en de Zoon des mensen, dat Gij hem bezoekt?..
"0 Here, onze Here! hoe heerlijk is Uw Naam op de ganse aarde!"..(8:2-5, 9-10).


"En het was alzo"

Waarlijk, die mens aan wie God's ongeschonden schepping ontviel, die mens, die God's Paradijs verloor, die mens van tegenwoordig blijft voortleven in zijn schuld, omdat .... hij niet gelooft.. De Bijbel zelf getuigt hiervan. God sprak, ging voort met spreken, en  alles kwam en werd overeenkomstig Zijn scheppend Woord:  "En het was alzo",  lezen wij telkens weer. Bovendien "God zag, dat alles goed was" staat er herhaaldelijk geschreven. Maar  in het scheppingsverhaal wordt ook dat éne zo veelzeggend en betekenisvol woordje herhaald: "scheiding ".

God maakte scheiding!  Laten wij dit  woordje, deze onwederlegbare en Schriftuurlijke waarheid tot ons doordringen!! Dat wij hiervoor de vensters van onze benauwde ziel openzetten!!! Ja,  in zijn innerlijk wezen heeft de mens iets hiervan begrepen en is er iets losgebroken in hem. Doch, jammer genoeg, bleef het daarbij, met als gevolg, dat hij zich "losgebroken" heeft van Zijn Maker, de Here des hemels en der aarde. De Mens bleef voortleven "naar zijn aard", maar die losgebrokenheid vervulde zijn ziel met een verkeerde keuze, en dus ook  meteen verkeerde beslissing. Wat volheid van rijkdom moest zijn, werd hem een vloek.


Het handschrift van God

Die scheiding tussen de mens enerzijds en zijn Maker anderzijds  is in de loop der eeuwen een KLOOF geworden, een onoverbrugbare DIEPTE. Die mens, verblind door zijn eigen concepties, kan de heerlijkheid God's niet zien, zoals deze geopenbaard is in God's schepping. Daarom kan hij  het getuigenis van de zanger van Israël ook niet verstaan.

"De hemelen vertellen God's eer, en het uitspansel verkondigt Zijner handen werk. De dag aan de dag stort overvloediglijk sprake uit, en de nacht aan de nacht toont wetenschap. Geen spraak, en geen woorden zijn er, waar hun stem niet wordt gehoord. Hun richtsnoer gaat uit over de ganse aarde, en hun redenen aan het einde der wereld; Hij heeft in dezelve een tent gesteld voor de zon" (Pslm.19:2-5)/ God's "merktekenen" staan aan Zijn hemel en zijn op de aarde!

Is het niet opmerkelijk en opvallend, dat God al eerder deze aarde heeft gezegend, nog voor Hij de mens schiep naar Zijn beeld en gelijkenis!
De grootste ellende waarin die ongelovige mens van onze tijd zich bevindt is, dat de Here God voor hem niet bereikbaar is,... dat onze God voor hem onherkenbaar is geworden. Het zijn geen ziekten en geen strijd, geen moeiten en geen zorgen, die het die mens moeilijk maken. Neen, zijn wezenlijk leed en de enige waarachtige ellende in zijn leven bestaat daarin, dat hij verkeerd kiest met alle gevolgen van dien.


De scheiding

Vandaar die scheiding tussen hem en de scheppende God. De mens moet nu eenmaal beginnen met "in zijn Maker te geloven". Hier hebben wij de "voorwaarde"'waarop zegen vanuit de hemel wordt ontvangen; en deze zegen is onontbeerlijk voor de mens, wil hij de rechte keuze doen en bijgevolg de juiste beslissing nemen.

Dan zal de zon hem niet alleen verwarmen, en de maan zal dan niet alleen haar lieflijk schijnsel geven, en de sterren zullen dan niet alleen maar flonkerende scheppingen zijn, maar dan wordt hem die Naam geopenbaard, die achter al deze wonderlijke scheppingen staat. Het komt er dan op aan dat die ene Naam zal worden geëerd; want alleen wie deze Naam kent, voor hem zal de deur opengaan, en alles wordt hem dan ook tot een teken, tot het handschrift God's!

Hij zal dan God's goedheid en macht zien, en de regelmaat verstaan waarmee de Schepper het geschapene, dus ook zijn leven, bewaart en onderhoudt. . Overal om zich heen herkent hij dan dezelfde zorgende en machtige Hand, zoals de psalmist. En het ontvangen geloof verzekert hem, dat eenmaal in zijn leven de dag aanbreekt, dat hij zal mogen aanschouwen, wat hij op aarde geloofd heeft. Halleluja! "Die het beloofd heeft, is getrouw, Die het ook doen zal". Amen.


Het verborgen geheim  

Die Zelf, HET BEELD IS VAN DE TRIOMF. Glorie voor Hem!!

Een ding is zeker:  het einde van onze geschiedenis zal eenmaal uiterlijk zichtbaar verschijnen. Maar dit willen wij wel direct zeggen, dat moment is niet zo belangrijk als HET BEGIN, als HET KRUIS, waar "de ontknoping" begon en dat de loop van de geschiedenis bepaalt. Zo is ook in ons mensenleven de ontmoeting met Jezus Christus belangrijker dan wat maar ook. Evenmin als dit begin niet is te berekenen, zo is ook het einde niet te ontcijferen.

Het begin van de Schriften, gezien in het grote verband met het getuigenis, licht ons in over de bedoeling, die God heeft gehad met de schepping. Op dezelfde manier zijn de profetieën aangaande het einde voor ons nuttig, omdat zij ons in het kader van de gehele Bijbelse boodschap openbaren, in welke geest God de bestemming van de wereld wil bereiken,... hoe haar  "voleinding" zal zijn. Het is van belang te weten, welk doel God nastreeft en ook zal bereiken aan het eind van de geschiedenis, opdat wij onze "daadwerkelijke  dagelijkse gehoorzaamheid" afstemmen op Zijn verheven verlossingsplan.

Zij, die daarentegen nieuwsgierig zijn naar oppervlakkige detailpunten, zullen teleurgesteld worden. Niemand kan een nauwkeurige agenda opstellen; noch van het begin noch  van de laatste gebeurtenissen, zoals een concertmeester dat doet met het programma van een concert of avondje van amusement. Zoiets kan hij laten drukken. Met betrekking tot God's wondere schepping gaat dat niet. Niets is meer verkeerd dan te proberen om, met behulp van de beelden van de Bijbelse schildering van het einde een volledig en volmaakt schema op te stellen. Wat wij bedoelen is het volgende..


De zichtbare ontknoping

Johannes de Doper, ofschoon vol des Heiligen Geestes, heeft nooit getracht met behulp van de Messiaanse profetieën van tevoren een nauwkeurige beschrijving te geven van Jezus Christus en van Zijn leven. Integendeel, hij heeft gezegd: "ik kende Hem niet" (Joh.1:31).

Evenmin als dat Simeon en Anna (die toch zeer zeker met geheel hun ziel de beloofde Messias verwachtten!) op grond van Daniël, de datum en op grond van Micha de geboorte van Jezus Christus hebben berekend, om alsdan te gaan "posten" in Bethlehem, met het doel  de Koning der Joden direct bij Zijn komst te kunnen begroeten. Nergens staat dit geschreven. De zichtbare ontknoping in en van God's  schepping, ons leven incluis, zal (naar het eenstemmig getuigenis van de Bijbel) gemarkeerd worden door de "persoonlijke komst van de Here Jezus Christus."

 Met deze wetenschap vragen wij ons af: "hoe zullen wij de schepping van de wereld ooit kunnen rijmen met dat stervensuur van Jezus op Golgotha? Hoe dat glorieuze licht in de scheppingswording met dat donkere uur op Calvaries heuveltop?? En hoe God's verheven doel in en met Zijn machtige schepping met onze eigen nietige persoonlijkheid?  Een ding is waar: de wijzen van alle eeuwen hebben met al hun wijsheid de oplossing nooit gevonden.  "0 Here, mijn God! Gij zijt zeer groot, bekleed met majesteit en heerlijkheid" (Psalm.104:1).(richting geven.)

Wij geven hier twee praktijkvoorbeelden... In de keuze van ons beroep en in die van de vrouw of man met wie wij trouwen, nemen wij beslissingen, waarin wij een heel leven hebben te winnen, maar ook kunnen verliezen. Wat een verschrikkelijk ogenblik, wanneer men tot de ontdekking komt, dat men een verkeerde keuze deed en zodoende ook een verkeerde beslissing nam, en daardoor zijn/haar leven in een gans verkeerde richting voerde. Die kwelling van de ziel wordt nog groter, als men moet inzien, dat er geen weg terug meer is, terwijl het zo heel anders had kunnen zijn!


De keuze is bepalend voor de eeuwigheid

De Bijbel is nog radicaler! Beslissingen van Christenen zijn bepalend voor de eeuwigheid. Immers is het leven een "totaliteit", en de beslissingen die wij moeten nemen, gelden dan ook voor heel deze totaliteit. Wij weten, door het geloof, dat wij "ons eigen ik" niet simpelweg kunnen vereenzelvigen met het "zichtbare"; dat wat "de materie" genoemd wordt. Ons eigen ik gaat namelijk boven het zichtbare uit; ja, zelfs boven het verval en de ondergang van het stoffelijke van ons bestaan. De apostel Paulus getuigt hiervan zeer duidelijk in het 15de hoofdstuk van zijn Brief aan de Corinthiers. Naar onze keuze beslissen wij en naar onze beslissing bouwen wij. Zo is de gang van zaken; zowel in het natuurlijk als in ons geestelijk leven. Keuze en beslissing gaan hand in hand.

Daarom moeten wij terdege oppassen en niet een-twee-drie kiezen en beslissen. Rekening houdende met dit alles heeft Jezus gezegd: "Zit neder en bereken eerst de kosten, alvorens de toren te bouwen" (Luk.14:28).  De verzoeking van Adam en Eva begon met de misleidende uitspraak van Satan. Hoe? Waarin?? Dat er toch eigenlijk van zulk een beslissing, van zulk een keuze voor of tegen God geen sprake was, noch is. God's Woord werd toen door Adam en Eva  in twijfel getrokken: "Zou God werkelijk gezegd hebben..?"


De stroom van het leven

Zouden wij vandaag-de-dag voor een beslissing staan? Dan volgt hier eerst een waarschuwend woord. De verzoeking tot zonde begint bij het loochenen van de Bijbelse boodschap, dat wij mensen staan in de vrijheid van keuze en beslissing,  wanneer wij Jezus Christus hebben aangenomen als onze persoonlijke Verlosser en Zaligmaker.

Is het niet voor ons vanaf dat ogenblik: "War wilt Gij Here, dat ik doen zal?!" zoals Paulus' uitroep op de stoffige weg naar Damaskus. Onze keuze bij de beslissing voor of tegen Christus, is onze keuze beslissing voor de hemel of voor de hel! Jezus Zelf zegt: "Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Die Mijn Woord hoort, en gelooft Hem, Die Mij gezonden heeft, die heeft het eeuwige leven, en komt niet in de verdoemenis, maar is uit de dood overgegaan in het leven" ( Joh.5:24). Het is dor het geloof in Jezu bestemming voert.

De vlucht uit dat wat wij voor werkelijkheid houden en de vlucht voor de keuze èn beslissing, zijn identiek en stoelen op een-en-dezelfde verkeerde