Van begin tot einde
De grote levensvragen

Home | Sitemap | Inhoud

Verborgen hoop  - opmerkelijke vrees


Wij leven in een revolutionaire tijd

Deze wordt in hoge mate gekarakteriseerd  door "verborgen hoop en opmerkelijke vrees". Naar onze bescheiden mening vinden wij hierin de grondslagen van wat algemeen "Godsverduistering" mag worden genoemd. Het geloofsleven, zelfs van hen die zich "Christenen" noemen, wordt niet meer gedragen door een "Godservaring", zoals die wel gekend werd in de dagen van weleer. De tegenwoordige, moderne mens,  heeft veel meer moeite met het geloven in God,  daarom is hem die zogenaamde Godservaring vreemd, op grond van wat geschreven staat in de Brief aan de Hebreeën, hoofdstuk 11, vers 6: "Zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen. Want die tot God komt moet geloven, dat Hij is, en een Beloner dergenen, die Hem zoeken"

 

Heidens-christendom  
Onder Godservaring verstaan wij dan het "persoonlijk contact" van de gelovige met God als Persoon, in het gebed en/of in belevenissen, die niet van deze wereld zijn. De mens van onze tijd,
  is "vervreemd" van God en Christendom. Wij kennen heden ten dage veel meer een "heidens-christendom" dan ooit tevoren. En dit heidens-christendom is in onze hedendaagse wereld actief en progressief!

Het "stinkwater" hiervan stijgt langzamerhand onrustbarend hoog. Resultaat is, dat dit binnendringt en doorwerkt als een slopende ziekte; als geestelijke en alles opvretende kanker. Wat deze ziekte  in het menselijk lichaam bewerkstelligt is genoegzaam bekend; op precies dezelfde ondermijnende wijze wordt in mindere of meerdere mate in ons onderbewustzijn door voortwoekerend ongeloof en volgehouden verwerping van de genade Gods de fundamenten van het Christelijk geloofsleven aangetast en te niet gedaan!


Een tijd van grote afbraak
Wanneer wij letten op de grote onverschilligheid van onze tijd en acht geven op de toenemende geestelijke ongevoeligheid, dan  moeten wij toegeven, dat wij leven in een tijd van grote afbraak van het Christendom.  De gelovige, wie het niet aan Schriftkennis ontbreekt, ziet als het ware door de verbergende coulissen heen en weet dat "de engel des lichts aan het werk is". Deze weet dat hij nog maar een korte tijd heeft, welke hij op alle mogelijke manieren wil uitputten om God in de ontwikkeling van Zijn raadsplan de voet dwars te zetten. 

Daarom willen wij de helpende hand bieden aan hen, die zich zo graag bezighouden met de uitdagingen van de wereld.  Aan de hand van hetgeen hier gevoden wordt, kan een ieder zijn eigen positie bepalen als antwoord op die uitdaging. Hij zal zich echter wel bewust moeten zijn en zich  te heffen boven de ""details"  om een goed overzicht   te blijven houden.  En hij zal dit ook kunnen als hij zijn  vertrouwen stelt  in de Heilige Geest, die hem zal leiden "in al de waarheid"|.

Op de lange en avontuurlijke weg die, in dit boek,  voor ons ligt, verdient het aanbeveling niet uit het oog te verliezen, dat wij via de verschillende media voortdurend worden geconfronteerd met de mening, dat godsdienst, geloof en christendom achterhaalde zaken zijn; en daarom van nul en generlei waarde meer is voor de moderne mensen.  Het is dan ook niet te verwonderen dat veel mensen met diepgewortelde vragen rondlopen.


Wanhoopsvragen

Vragen
, die zij niet hardop durven te stellen, vragen zoals:
 
. Waar kom ik eigenlijk vandaan?

. Waar ga ik heen na mijn dood?

. Bestaat God wel?

. Is God niet dood?

. Hoe moet ik nu geloven als de historische Jezus zo onherkenbaar is gemaakt?

. Als er geen onsterfelijkheid is, zoals velen beweren, wat is  dan het doel van mijn leven, en waartoe dient God dan?

De lijst met vragen is langer dan op deze site ruimte is. Het zijn in feite wanhoopsvragen.  Inderdaad,   de wanhoopskreet "God is dood!" is zelfs onderwerp van theologie geworden. Daar is een in alle hoeken van de wereld te horen miljoenenvoudige "echo" in onze tijd. Wie kan nog denken aan een liefdevolle God nadat jarenlange geweldadige Japanse krijgsgevangenschap zijn leven heeft gevuld? Wie is nog te spreken over een liefhebbende God, en waar was God tijdens de afschuwelijke martelingen in Duitse (Nazi) gevangenkampen, gaskamers,  en de moord van Nagasaki en Hiroshima?

Waar is God?
Waar is dan die Goddelijke gerechtigheid voor een onschuldig veroordeelde, die jarenlang in de gevangenis, of in de folterende uren voor de toediening van de dodelijke spuit? Waar is die God van de Christen, als die lustmoordenaar een onschuldig kind wurgt nadat hij dat in zijn wellusten heeft verkracht? Allemaal dringende, urgente vragen, die wij bijna dagelijks (kunnen) horen, en die allemaal om een bevredigend antwoord vragen.

Het is begrijpelijk, als men verder vraagt ... "Zijn wij dan verdoemden, of kan dat alles slechts verklaard worden als zinloos en absurd en is God altijd een illusie geweest? Bij het zien van, voor vele mensen, onbegrijpelijke  dingen en zaken, heeft de oude profeet Jesaja uitgeroepen: "Wij weten het niet; wij tasten als blinden langs de muren." Bij dit alles is ons de hemel van koper, en zien wij geen spoor van een almachtige en liefdevolle Vader.

De conclusie is dan ook geen ander dan deze; God wordt afgewezen, ja, ontkend,  omdat Hij niet beantwoordt aan de voorstelling van mensen van "een gewenste God"! Zij die dit doen, beseffen niet, zijn niet doordrongen van het feit, dat in hun afwijzing de hunkering schuil gaat naar "de gewenste God"..... naar "een God van openbaring", waaraan zo'n grote behoefte bestaat. 


Zelfs Christenen hebben zich laten verleiden
Daarvandaan dat zelfs Christenen zich hebben laten verleiden, door het Godsbegrip van de Bijbel langs psychologische weg (te willen) verklaren: als (zo beweren zij dan) "projectie van de eindige, angstige, schuldige en naar zekere geborgenheid hunkerende mens; hun invloed doet zich gelden in ons christendom, met het noodlottige gevolg, dat tallozen in een zeer ernstige geloofscrisis gedreven worden of reeds  zijn.

Het aantal van deze laatsten wordt hoe langer hoe groter. Hoe velen van deze wankelmoedigen zijn niet totaal verslagen geworden, toen bekend werd dat een Russische astronaut destijds mededeling deed, dat hij tijdens zijn ruimtereis niets van de God der gelovigen en zijn engelen had ontdekt;  wij lachen er wel om, maar ernstig blijven de zaken!


Er is echter hoop      
Moeheid, leegheid, vertwijfeling spreekt uit alles. Daar is echter hoop. Op zeker e dag rijst "waarom" op, en met die moeheid waarin zich verwondering, verbazing mengt, neemt alles een aanvang... Wij herinneren ons die Bijbelse figuur, die door dezelfde moeheid en weerzin bevangen werd en het leven als uitzichtloos ervoer. Het is de rijke jongeling, die tot Jezus kwam de vraag:  "Goede Meester! wat zal ik doen, opdat ik het eeuwige leven hebbe?" (Matt19:16-26).

Het eeuwige leven, dat is dan het "definitieve, het blijvende"... het onvergankelijke! De rijke jongeling bezat in zijn leven nergens een grondslag, niets dat absoluut gold en het leven de moeite waard maakte. En dat, terwijl hij er steeds naar heeft gezocht; niet alleen theoretisch (door alleen erover zitten nadenken), maar ook praktisch; namelijk door persoonlijke inzet en acties,  het onderhouden van de geboden Gods. "Eeuwig leven" - een leven dus, dat meer  is dan het alledaagse en dat een bepaald doel in het vooruitzicht stelt.

Dat nu had hij niet gevonden, vandaar zijn vertwijfeling. Daarvandaan ook die hedendaagse overal heersende vertwijfeling in mensenharten over de gehele wereld. Mogelijk in christenkringen nog meer dan daar buiten!! Wij willen nu één aspect hier nog noemen, omdat dit met ons thema te maken heeft. In Mark.10: 21 staat geschreven: "En Jezus, hem aanziende, beminde hem..." Jezus had die rijke jongeling lief...

Hier wordt de reden genoemd waarom het Evangelie zó begint; en waarom zo'n dieptepunt in het geloofsleven tegelijkertijd een nieuw begin kan zijn: omdat er Iemand is, die ons liefheeft. En liefde zoekt altijd wederliefde; zoekt degene die zij liefheeft. Ze is hem altijd op het spoor en zal hem daar te hulp komen waar zijn leven plotseling zo schokkend en pijnlijk onzeker wordt, en in vertwijfeling de vraag wordt gesteld: "wat moet ik dan toch nog doen, en waartoe dit alles ?"
Het is zo belangrijk die voor-zichzelf-sprekende-tekenen te zien waa
rin al die religieuze, eerder genoemde, vragen herkenbaar zijn.

Een van de grootste geleerden van de vorige eeuw heeft de volgende stelling geponeerd: "Wij leven in een tijd van volmaakte middelen en verwarde doeleinden". Men behoeft nu niet bepaald een Christen te zijn naar de Schriften, om deze te ontdekken. Elk eerlijk, onderzoekend hart kan hiertoe komen.  Het is niet zo zeer onze bedoeling om hier te spreken over de antwoorden die het Evangelie geeft, als wel over de vragen die mensen van onze tijd hebben met betrekking tot het leven en het geloven in God en in Jezus Christus in deze tijd vol van verwarring!



De Christus-openbaring
De Christus-openbaring is de enige waarheid, die voor alle tijden geldt, en wij zijn er van overtuigd, dat wij, ondanks verborgen hoop en opmerkelijke vrees, lamlendigheid en noem maar op wat nog meer, ons getuigenis aangaande God en Zijn Christus moeten blijven geven. Wij willen nogmaals de vraag stellen: "Wat gelooft de Christen vandaag-de-dag nog, wil men niet van de veronderstelling uitgaan, dat geveinsdheid "algemeen en openlijk al lang niet meer  als ergerlijk  wordt gezien"!?! Onder de velen, die  nog prijs stellen op de naam "christen", heerst over het algemeen een ontstellende verwarring ten aanzien van de centrale uitspraken van de Bijbel. 

Er heerst veel verwarring en onzekerheid.  Hoeveel verwarring, onbegrip, onwetendheid en onzekerheid heersen niet ten aanzien van vraagstukken als:

- "hoe moet ik mij  een persoonlijke God voorstellen?

- Heeft God de wereld werkelijk in zes dagen gemaakt??

- Wat is feitelijk een erfzonde?

- Leert de Bijbel echt, dat de wereld vergaat!?

- Wat moet ik verstaan onder de wederkomst van Christus?

- Bestaat er werkelijk een hel?!?

- Is de vrije wilsbeschikking van de mens oorzaak dat de zonde in de wereld is gekomen?"


Velen schamen zich om dergelijke "oude problemen" nog te stellen; en het is gewoonweg verbluffend te horen, dat zelfs theologen zelden of nooit deze "simpele vragen" behandelen. Mag men zoiets dan niet meer vragen? Is geloof, gegrond op de oorspronkelijke inhoud van het Christendom, een onzekere zaak geworden? Het geloof in Christus is in wezen toch zeker een onaantastbare zaak en daarom "waardevast".

Want wie ook maar een deel laat vallen uit de volle rijkdom van het Bijbels Evangelie, onderwerpt het geloof in Christus aan willekeurige, menselijke beoordeling; en daarmee staat meteen het hele geloof op zandgrond. Onze geloofsovertuiging is nog altijd dat van de schepping van wereld en mensheid tot het einde der tijden en het komende Godsrijk; de Bijbel, als Gods feilloos Woord, "de ganse volheid" omvat... "Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde" (Openb.21:6). Amen.


Is dan het Bijbels geloof nog eigentijds?  
Vele Christenen, helaas niet alle, reageren op deze vraag spontaan positief. Het is: Christus IN, BOVEN, VOOR en MET de tijd  - niet VAN de tijd". In het Nieuwe Testament lezen wij  "Maar wanneer de volheid des tijds gekomen is, heeft God Zijn Zoon uitgezonden, geworden uit een vrouw" (Gal. .4:4). De apostel Paulus  geeft hiermee de Nieuwtestamentische tijd- en geschiedenisopvatting weer, zoals geïnspireerd door de Heilige Geest. Op een zeker moment in de wereldgeschiedenis, door de alwetende God van tevoren bepaald, geordineerd, is "de absolute Waarheid" aan het licht gekomen. Geen enkele nieuwe of andere waarheid gaat boven deze waarheid in Christus uit.


Het geopenbaarde beeld 
Met dit door God geopenbaarde beeld vervallen alle tijden,    schaduwbeelden en symbolen. Zij zijn waardeloos geworden, omdat wij tot HET BEELD ZELF gekomen zijn!
Wie in deze tijdsbedeling nog vasthoudt aan typen, schaduwbeelden en symbolen, en deze "tot leer verheft" komt niet alleen tot "systeem" maar fraudeert in wezen ten opzichte van "de gezonde leer van Jezus Christus". Denk aan "Tabernakelleer" (fout!), aan "Bruidsleer" (eveneens fout!). Er staat in dit verband geschreven: "God, voortijds vele malen op velerlei wijze, tot de vaderen gesproken hebbende door de profeten, heeft in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon" (Hebr.1:1).

 

De waarheid 
Wie de context bestudeert wordt overtuigd, dat ook het moderne
denken, voor het ogenblik toonaangevend, geen maatstaf kan zijn voor de Christelijke waarheid. Integendeel: de Christelijke waarheid is maatstaf voor alles, wat te eniger tijd goed of slecht, waarheid of leugen is. Halleluja! Amen. De Bijbel heeft dus ook te maken met onze moderne tijd. Nog sterker: wat wij vandaag van mening of van gevoelen zijn, vinden wij in de Bijbel terug. Ook  als wij "neen" zeggen tegen God, ook als wij aan de  Bijbelse waarheid trachten te ontkomen, vinden wij onszelf in de Bijbel terug, die de mens ziet in zijn afkeer van en vijandschap tegen God. Nota bene zijn Maker!

 

Het beeld van de onzienlijke God 
Elke poging, de waarheid in Christus te verengen, geeft deze waarheid als geheel prijs. Jezus leerde: "IK BEN DE WAARHEID".
Het is, het blijft, en het zal altijd zo zijn,  alles of niets! Het Schriftwoord, dat binnen de gezichtskring van de Christen komt, staat in de Brief van de apostel Paulus aan de Kolosensen: "Hij is het Beeld van de van de onzienlijke God, de Eerstgeborene aller creaturen.

Want door Hem zijn alle dingen geschapen, die in de hemelen en die op de aarde zijn, die zienlijk en die onzienlijk zijn,  hetzij tronen, hetzij heerschappijen, hetzij overheden, hetzij machten; alle dingen zijn door Hem en tot Hem geschapen" (1:115-46)..Met andere woorden: de ganse schepping, het heelal, het universum, de kosmos is op Christus betrokken. Dat wil zeggen,  dat alle dingen van Hem afhankelijk zijn en ons leven, geen gebied (in denken zomin als ten aanzien van ons gevoelen!), dat niet met Christus te maken heeft.

Leerden wij niet al op school, dat "de wereld" voortdurend in beweging is!? Onze natuurkunde leraar beweerde al met grote stelligheid, dat het heelal groeit,  in de betekenis van uitdijen. En, als weetgierigen vroegen wij  ons toen al af: "waar loopt deze beweging op uit, en wat is de zin van dit alles? Nu weten wij, dat alleen de Bijbel ons het juiste antwoord geeft: De wereld is naar God onderweg. Met andere woorden: Christus trekt deze wereld tot Zich. Dit heeft te maken met "geloof".


Zonder sterven geen opstanding
Alleen heeft een en ander geen rechtlijnig verloop, maar het gaat (onderzoek de Bijbel en word overtuigd!) door leed, smart en pijn. Het is een weg van bloed, zweet en tranen. Zonder sterven geen opstanding (denk aan de gelijkenis van de graankorrel!), en zonder leed geen geluk, zonder pijn geen heling. Zo leren wij dan verstaan, dat slechts nieuw leven gebaard wordt door de diepten van lijden heen.

In het Bijbels scheppingsverhaal lezen wij dat het licht tot aanzijn kwam (d.i. tevoorschijn kwam) te midden van alom heersende donkerte, duisternis... aan de rand van het bestaan staat de afgrond, waarover de Geest Gods "broedt". "..... duisternis was op de afgrond; en de Geest Gods zweefde op de wateren" (Gen.112. Onze wereld beweegt zich voort naar een DOEL. .

"Het zuchtend en verlangend uitzien der Schepping" duidt erop, dat deze wereld nog net ten volle verlost is, in barensnood is, reikhalzend uitziend naar de voleinding, waarvan de Schrift ook duidelijk spreekt. Zoals Jezus leed, stierf en verrees, zo moet ook deze wereld lijden, sterven, om tenslotte in het eindgericht  dwars  door de vernietiging heen … “ tot de opstanding te komen. Deze zijn de feiten in de Bijbel. Daarom is de Bijbel geen boek vol fabels, maar Gods Nieuwsbrief aan een wereld, verloren in schuld.

Dit wetende door de onderwijzing des Heiligen Geestes, heeft de apostel Paulus doen schrijven: “want ik houd het daarvoor, dat het lijden dezes tegenwoordigen tijds niet is te waarderen tegen de heerlijkheid, die aan ons zal geopenbaard worden.  Want het schepsel, als met opgestoken hoofd, verwacht de openbaring der kinderen Gods.  Want het schepsel is der ijdelheid onderworpen". Niet gewillig, maar om Diens wil, Die het der ijdelheid onderworpen heeft op hoop, dat ook het schepsel zelf zal vrijgemaakt worden van de dienstbaarheid der verderfenis tot de vrijheid der heerlijkheid der kinderen Gods. Want wij weten, dat het ganse schepsel tezamen zucht, en tezamen als in barensnood is tot nu toe”. (Rom.8:18-22).


Belangrijk nieuws voor tijd en voor eeuwigheid
Schepping van wereld en mens, … oorlog tussen volkeren, … opstaan van doden, … zieken worden genezen,… duivelen worden  uitgeworpen,… Christus wordt gekruisigd – sterft, wordt begraven en verrijst uit het graf, … even zo vele berichten omtrent feiten.  De mens heeft geen enkele grondreden, om deze feiten tot sprookjes te degraderen. Naast deze, zijn er natuurlijk ook feiten, die ons mensen slecht van pas komen; waar aan wij maar liever niet denken: oud worden, ziek zijn, mijn buurman kan zich meer permitteren, mijn naaste doet het beter dan ik zelf, en zo zijn er meer van dit soort!

Er zijn, helaas maar weinig Christenen, die juist dergelijke feiten weten te verwerken. Vaak wordt de weg van de minste weerstand gekozen en worden moeilijk te verteren feiten verdoezeld. Voorwaar, een gevaarlijke zaak!! Denken wij maar eens hieraan: wanneer een piloot de waarschuwing van zijn controle instrumenten negeert, valt hij te pletter. Het is belangrijk, dat wij verstaan, dat God ons geen toeschouwers heeft gemaakt in een wereld, die wij  als een film kunnen beleven en die ons verder niets aangaat; maar, dat wijzelf de spelers zijn op het wereldtoneel, en het is van het grootste belang, dat wij de ons toebedeelde rol naar beste weten kunnen spelen. Want God roept ons tot verantwoording! Amen.

Voor de waarachtig gelovige zijn de feiten in de Bijbel "berichten van God", en waar deze wereld van Godswege wordt bestuurd, daar zijn ook de feiten in de wereld "tekenen van God zelf". Jezus Christus wil ons een open oog geven voor die tekenen: "als het avond geworden is, zegt gij: Schoon weder, want de hemel is rood. En des morgens: Heden onweder, want de hemel is droevig rood. Gij Geveinsden! 

 

De tekenen der tijden  
Het aanschijn des hemels weet gij wel te onderscheiden, en kunt gij
"de tekenen der tijden" niet onderscheiden?" (Matt.16:2-3) . Zo kunnen wij de gebeurtenissen in de wereldgeschiedenis dan eerst als tekenen van God" verstaan, indien wij geloven, dat God in Christus deze wereld regeert, dat God in Christus de wereld met Zichzelven verzoenende was" (II Kor.5:19).    Maar wat heeft dan geloven voor zin?? Kunnen wij de feiten niet beter begrijpen langs de weg van ons "denken"??? Neen, duizendmaal NEEN. Waarom niet?!? Omdat ons denken niet alleen betrekkelijk is, maar het schept  feiten; en het blijft een open vraag, of deze feiten goed of slecht zijn. Wat wij bedoelen?!? Het volgende...
  

Vergeten wij niet: ons denken heeft ook geweren, granaten, kanonnen, en atoombommen gemaakt ! Als wij  over al deze dingen diep nadenken, komen wij tot de conclusie: het menselijk denken, ons zogenaamd gezond verstand, staat op de grens van waarheid en leugen!  De geschiedenis van de zondeval in de Bijbel leert ons, ,dat de mens alwetend wilde worden door God af te wijzen en de Satan te geloven. Hij wilde door de kennis als God worden. Dat nu wil de hedendaagse mens nog  altijd, heel graag. Waar ligt het criterium, de grens voor ons denken en handelen?!? Bestuderen wij Gen.3 en laat u overtuigen!..

Van de eerste tot de laatste bladzijde demonstreert de Bijbel ons duidelijk, dat het denken van de tegen God rebellerende mens faalt, .... tot een bankroet leidt! De apostel Paulus schrijft in de Romeinen brief: "Omdat zij, God kennende, Hem als God niet hebben verheerlijkt of gedankt, maar zijn verijdeld geworden in hun overleggingen, en hun onverstandig hart is verduisterd geworden" (Rom.1:21). En in zijn Brief aan de gemeente van Corinthe stelt hij het zo: "Want nadermaal, in de wijsheid Gods, de wereld God niet heeft gekend door de wijsheid, zo heeft het God behaagt, door de dwaasheid der prediking, zalig te maken, die geloven" (I Cor.1:21.


De drijfveer voor het menselijk denken
He
bben wij weleens hierbij stilgestaan: de eigenlijke drijfveer voor ons denken is het geloof. Wij laten hieronder enige voorbeelden volgen:
Als wij trouwen, hopen wij , dat ons huwelijk gelukkig zal worden. Wij weten  het niet, want wij kunnen noch de medemens noch de toekomst doorgronden.  Als twee jonge mensen geen vertrouwen hebben dat de toekomst vervulling van hun wensen, plannen en nog veel meer in zich bergt, zullen zij het leven niet meer aandurven.

Zo hangt alles af van geloof, want daar is geen echt leven te leven, wanneer alles van de toekomst van tevoren is uitgerekend. Mogen wij dit toch goed verstaan. Het is "het beginsel der hoop", dat ons leven richting geeft. Halleluja! Amen. Zo dan, niet datgene, wat wij reeds verkregen hebben maakt ons leven uit, maar wel hetgeen nog in de toekomst verborgen ligt.Gods Woord leert, dat het ware geloof niet uit de mens is. God schenkt "het" geloof.

Wij raken op een dwaalspoor en missen zodoende het doel, wanneer wij "geloofsfeiten" gaan devalueren, om aan de tijdgeest tegemoet en de "zich-van-God-afkerende-moderne-mens" in het gevlei te komen! Ons Christelijk geloof heeft te maken met ons hele bestaan; ja, met alles in deze wereld, al is het zelf niet van deze wereld. Ons Christelijk geloof wordt "bloedloos" zodra wij  het gaan "vermengen" met de opvattingen en begrippen van de wereld.


God regeert en niemand anders 
"Dat zogenaamde onwankelbare geloof van de moderne mensen, gaat uit van het valse dogma, dat de wereld (als een soort machine) bediend kan worden. God regeert en niemand anders! Al ons menselijk denken, al ons geloof, ontvangen uit genade, moet ons brengen tot Hem, Die de Gever en Bron is van alles; en wij zullen eerst rust vinden, als wij rusten in Hem.
 Het is dit doel, deze bestemming, welke slechts bereikt kan worden door en in het waarachtig geloof in de Here Jezus Christus. Glorie voor Hem, Die de zondaar liefheeft met een mateloze liefde en Zichzelven heeft gegeven om hem te redden van het verderf, van eeuwige verdoemenis!!

Wanneer de mens zijn vlucht zoekt in zijn zo hoog opgevoerde techniek en wetenschap, en daarin zijn vertrouwen stelt en daarop zijn hoop legt, verzwakt zijn geloofsleven hoe langer hoe meer, om tenslotte geheel uitgeblust te worden. Het stof heeft dan de plaats ingenomen van het bovennatuurlijke.   Rampzalige gevolgen kunnen niet uitblijven. Een mensenleven waarin God niet meer kan spreken omdat Hij door de mens wordt afgewezen, is een gevangenis geliijk. De wetenschap met haar kritiek maakt de persoonlijke ontmoeting met God in een levend contact onmogelijk. Met deze afbraak van het Christelijk geloof voltrekt zich het drama, en vrees en angst vullen de ziel.

 
 


Home | Sitemap | Inhoud  


<< Voorwoord  
>>
Het uitgangspunt