Van begin tot einde
De grote levensvragen

Home | Sitemap | Inhoud

De wederkomst van
de Here Jezus Christus


De Tegenwoordigheid    

De wederkomst
(of "parousie" wat 'tegenwoordigheid' betekent) van de Here Jezus Christus, wordt in en door  de Bijbel met stelligheid en grote nadruk aangekondigd. Het Nieuwe Testament herhaalt op tal van plaatsen, dat Jezus "terugkomt", "zal verschijnen", "zal geopenbaard worden",... "dat alle oog Hem zal zien", "dat alle volken voor Hem vergaderd zullen worden". Daarbij wordt dan ook nog gezegd, dat deze verschijning in heerlijkheid en kracht, deze "universele" openbaring van de Zoon des mensen  nodig is.

God redt de wereld.Deze wederkomst (tweede komst) zou zinloos zijn, als God besloten had tot vernietiging. Daarom komt de Here Jezus Christus vast en zeker niet als "de doodgraver" van de mensheid. Deze is heus niet overgeleverd aan collectieve zelfmoord. De mensen zijn nu eenmaal niet in staat zichzelf te redden. Daarom werd Het Woord "vlees" (Joh.:14), daarom werd Jezus geboren (Luk.. 2), daarom werd Christus gekruisigd en heeft als het offerlam van God de zonden der wereld met Zich weggedragen (Joh.1).

Deze wederkomst in heerlijkheid zou aan de andere kant overbodig zijn, als dus de mensen in staat zouden zijn zelf doel en bestemming te bereiken. Wij protesteren ten sterkste tegen de "utopieën" van hen, die zingen van een hele nieuwe aarde, gerealiseerd door de een of andere "supermens", "hypermaniak" of door de inspanning van alle mensen gezamenlijk.

 

Zo'n droom heeft altijd bestaan
Toen Jezus werd geboren, beweerde "men", dat de toenmalige keizer Augustus van het Romeinse rijk de wereld zou veranderen. Niet zoveel hiervan verschillend hebben wij de "slogans" van de imperialistische mogendheden, , die de wereld "Het Geluk" beloven. Wij moeten, als Christenen, de voosheid van dergelijk geleuter, en de onbegrijpelijke naïviteit van hen, die hieraan geloof hechten, gewoon negeren en verwerpen. Tot nu toe hebben allen, die de massa het paradijs beloofd hebben, deze vroeg of laat in de hel van bloed
,  zweet en tranen gebracht.

Evenmin voeren wij de pretentie, dat de Gemeente in staat zou zijn om deze verdwaasde wereld terecht te brengen, en broederlijke rechtvaardigheid zou kunnen doen heersen. Ook in dit opzicht moeten wij, helaas, lager mikken. Christenen die al zoveel moeite hebben om met elkaar goed overeen te komen en in vrede te leven, kunnen er zich niet op beroemen, dat zij de wereld kunnen verbeteren,... haar definitief kunnen vernieuwen. Wie en wat zijn wij? Wat "maaksel" zijn wij ?

 

Bezettingsmachten
De door de Vader verordineerde wederkomst van de Zoon bewijst, dat alleen een goddelijk wonder onze aarde kan veranderen, en God's plan met de mensheid verwerkelijken. Deze wederkomst, waarvan de stralen reeds de omtrekken van de geschiedenis verlichten, is dus geen "luxe", maar "levensnoodzaak": Want uiteindelijk wil God de wereld verlossen van haar "bezettingsmachten."

Daarom staat deze wederkomst garant voor het vaste voornemen van de Vader,  onze wereld te laten eindigen in de volle waarheid, die is in de Zoon Jezus Christus. Deze waarheid is dus geen theorie, maar de Persoon van Jezus Christus. Hoe zouden wij ons op het uur van de "ontknoping" aan Zijn gezegende Aanwezigheid, die voor elk oog zichtbaar zal zijn, kunnen onttrekken? De eerste Christenen hebben vol verlangen uitgezien naar de wederkomst des Heren. Niet, zoals dikwijls wordt geloofd, omdat zij zich zwak voelden tegenover deze wereld, en om hulp hebben geroepen uit angst verpletterd te worden.

De mensen van het Nieuwe Testament,  hebben beslist niet aan hun beperktheid (in zo menig opzicht) gedacht, toen zij zo vurig hoopten op het wederkomen van hun Here en Meester. Hun verlangen vond haar oorsprong in het feit, dat zij Jezus Christus Zelf "gezien" hadden. Het was dus niet hun menselijke armoede en onvermogen, maar wel de volheid van Jezus Christus, die hun gezegd had te hopen, hen daartoe had uitgenodigd, had gedreven.

Laten wij dan, op onze beurt, ons laten overweldigen door de wondere genade en de peilloze liefde van onze Here en Heiland, en ons laten meevoeren door deze zelfde vaste hoop om Zijn wederkomst. Halleluja: Het is niet van belang om  datum, plaats en andere gegevens betreffende de wederkomst van Jezus Christus te kennen. Het Nieuwe Testament . geeft ons in dit opzicht wel "enige" aanwijzingen, maar te veel aandacht hieraan besteden, zou ons slechts afhouden van de centrale gedachte.  En waarvoor is dit nodig?? Wij geven een voorbeeld...

 

Wachters op de morgen
 Wanneer wij naar het station gaan, om een goede vriend af te halen, wordt van ons niet gevraagd om het dienstpersoneel van de N.S. te kennen, en de werking van de verschillende signalen te begrijpen. Wanneer wij onze nieuwsgierigheid niet zouden kunnen bedwingen, en toch alles zouden willen onderzoeken, lopen wij gevaar die goede vriend niet alleen te vergeten, maar hem bij aankomst uit het oog te verliezen (mis te lopen).

Jezus' wederkomst is "De dag der dagen" in de afwikkeling van God's raadsplan van verlossing. Hij is als het ware "het vaste punt", dat aan de horizon van onze wereld zichtbaar is - de verborgen inhoud van alle uren, alle dagen. Hij die Hem verwacht, "meer dan wachters op de morgen", wordt nu al elk ogenblik van zijn bestaan,  levend gemaakt.

Het is God's heilige en volmaakte wil, dat onze wereld zoals die nu is, onze geschiedenis, die ondanks vele wonderen der techniek, in zoveel opzichten onthutsend is, onze eeuwen vol tegenspraak, zij . zijn geroepen niet te eindigen met de glorie van de mens. Daar zal geen "happy end" zijn.

 

De laatste tijdsbedeling 
God wil dat de derde en laatste tijdsbedeling van genade (de tegenwoordige waarin wij leven), zal eindigen met de wederkomst van Jezus Christus in de heerlijkheid en de kracht van Zijn Vader. God heeft Zijn verheven doel, Zijn wil en Zijn trouw onderstreept met en door deze wederkomst van Jezus Christus. Hij zal dit grote wonder werken - wij zullen het nooit kunnen verwerkelijken.

Betekent dit dan, dat wij nu maar met de handen in de schoot alles moeten gaan zitten afwachten? Wij kunnen in elk geval de Christenen uit de eerste eeuwen, die gespannen uitzagen naar de wederkomst des Heren, nooit verwijten, dat zij met de armen over elkaar "ergens in de wachtkamer" zijn gaan zitten. Integendeel, de eerste Christengemeente, de eerste Pinkstergemeente, heeft een actieve houding ten toon gespreid,... zich richtend naar die "Dag des Heren".

In deze houding is zij, jammer genoeg, gaande de tijd verslapt. Wij hebben alleen maar de Zeven Brieven te lezen in het Boek Openbaring, om hiervan overtuigd te worden. En wij, werkende en levende in de laatste tijdsbedeling van God's raadsplan van verlossing, kunnen slechts bevroeden, hoe de grootste ontknoping, de ontplooiing van de resultaten van de overwinning van het kruis, over de ganse aarde zal zijn.

Al is het dan niet mogelijk noch nuttig, een totaal kloppend programma op te stellen van de laatste dagen op onze oude aarde, wij kunnen toch wel enkele gevolgen van de wederkomst van Christus, volgens de Schrift, aanduiden. Want de Here Jezus Christus komt toch zeker in de eerste plaats om Zijn heilswerk, dat door Zijn dood, opstanding en hemelvaart is volbracht, tot aan het einde der aarde, te tonen. "De heerlijkheid des Heren zal immers de ganse aarde bedekken (Jes.6:3; Openb.18:1). Hier volgen dan enkele van de belangrijkste aspecten, die uit de Bijbelse gegevens naar voren komen.

 

Het einde van de heerschappij van de nachten der duisternis   
De wederkomst van Jezus Christus zal het failliet, de ondergang veroorzaken van een wereld van leugen, list, bedrog, opsmuk, hoogmoed, wreedheid, luxe, uitspattingen, afgoderij en schijnheiligheid, die door  eeuwen heen , aan de dag is getreden. Teksten als Openb.19:17-21 en II Thess.2:8 doen ons weten, dat de wederkomst van "De Koning der koningen" en "Here der heren" het rijk van het kwaad als een kaartenhuis ineen zal doen storten (hoe verbreid, groot, dit ook mag zijn); de grootste overwinning werd immers reeds behaald aan het kruis, waar Jezus alle machten heeft uitgetogen (Col 2:15)
.

Het gaat straks om een laatste, wat wij noemen, snel uit te voeren reiniging, een zuiveringsactie. Laten wij ons dan niet onder de indruk brengen door al die propaganda en grootspraak en wonderen der leugen van de "overste dezer wereld", die Jezus al als een bliksem uit de hemel heeft zien vallen. (Luk.10:18; Openb.12:9.).

 

De operatie Armaggedon
De Operatie Armageddon" zal straks worden uitgevoerd als direct gevolg van de wederkomst van Christus (Openb.16:16). Jehova's getuigen kijken reikhalzend hiernaar uit. Wij delen hun inzichten op dit punt helemaal niet. Zij denken, dat dit "Armageddon voor de anderen is": Dat grote internationale leger, dat zich zal verzamelen om tegen Christus te strijden, zal bij Zijn wederkomst als rook verdwijnen (Openb.19:19-21). Wij weten wel beter, dank zij de Schriftopenbaring, welke ons duidelijk wordt gemaakt door de Heilige Geest.

Alles wat op aarde is bedacht of gemaakt in de geest van verwatenheid of duivelse hoogmoed, onverschilligheid en/of rebellie jegens God en Zijn Gezalfde, is bestemd om ten onder te gaan. Dit betekent dus, dat de wederkomst van de Here Jezus Christus voor altijd een einde maakt aan het antichristelijk tijdperk  van drie-en-een-half jaar op het einde van deze tijijdsbedeling. Zij komt overeen met de laatst helft van Daniel's 70ste Profetische Week (9:24-27) en is van even lange duur als de 1269 dagen en "een tijd, tijden, en een halve tijd", genoemd in Openb.12: 6, 14.

Als wij deze eerste consequentie van de wederkomst des Heren goed hebben begrepen, houdt die nu al een nuttige waarschuwing voor ons in. In deze geest en in dit licht moeten wij ons trouwens bezighouden met "het einde der tijden"; niet alleen om te weten te komen, wat er zal gaan gebeuren, maar om nu reeds op de juiste manier te leven. De geloofsgehoorzaamheid van de Gemeente, waarin de reiniging van het einde nu reeds haar uitwerking doet gevoelen, moet worden bepaald door wat de Bijbel m.b.t. de gehele aarde (wereld) voor de "eindtijd" aankondigt.

Wij moeten niet als "inquisiteurs" naar anderen wijzen, maar vurig bidden, dat God ons zal bevrijden van de boze. Wij moeten zonder mededogen strijden tegen alle leugen en onwaarheid in ons leven, onze gezinnen, onze woonplaats, ons land, en in het bijzonder in de plaatselijke gemeente waartoe wij behoren. Juist omdat wij, door het profetisch Woord, weten, dat het rijk van Satan (het antichristelijk rijk) vernietigd zal worden, moeten wij ons er wel voor wachten, de duivel in de kaart te spelen

 

Antichristelijke stromingen
Antichristelijke stromingen, werkend in onze wereld, en hoe langer hoe sterker wordend, doen die "valse overwinningskreten" horen, waardoor zo velen misleid worden; ja, zelfs gehypnotiseerd raken! Deze antichristelijke stromingen zetten nu al  door tot in de boezem van de Gemeente van Jezus Christus. Geen kleinigheid:: Zij beginnen daar waar wereldgelijkvormigheid wordt getolereerd en wereldgezindheid ongestraft haar plaats inneemt.

Laten vooral zij die een leidende positie innemen in het Lichaam van Christus,  wakende en biddende blijven, want juist in onze tijd vertoont Satan zich "als een engel des lichts". Het is goed te weten, dat Jezus Christus niet alleen komt om het abces uit te snijden,... om de machteloosheid van Satan's rijk aan het licht te brengen, maar ook om dat te liquideren. Doch de wederkomst impliceert ook de algehele heerschappij van Christus.

 

Jezus komt vooral een positieve taak vervullen
In de eerste plaats om de realiteit van Zijn Gemeente te openbaren; de eenheid van God's volk aan het licht te brengen. Hij heeft Zich voorgesteld de Gemeente voor Zich te plaatsen, stralend en zonder vlek of rimpel,  heilig en onbesmet (Ef.5:27). Nog vele andere tekenen kondigen die heerlijkheid aan, die bij de parousie openbaar zal worden (Kol/3:4; 1 Tess 5:23; 1 Joh.3:2; Judas 24). Christus zal "Zijn uitverkorenen verzamelen uit de vier windstreken; van het uiterste der aarde tot het uiterste des hemels (Mark.13:27; vergelijk met Matt. 24:31).

Wat dit te betekenen heeft en wat hierdoor openbaar zal worden? De "zichtbare eenheid" van Zijn Gemeente, hetwelk Zijn Lichaam is. Prijst God: (Joh.11:52.) Het spreekt haast vanzelf, dat deze eenheid niet alleen uiterlijk zal zijn, maar zal corresponderen met een diepe eenstemmigheid van de kinderen Gods; in dezelfde dankbaarheid en aanbidding - allen hetzelfde belijdend vanwege de volmaaktheid in Christus.

Daar is dan geen plaats meer voor "particularisme", "farizeïsme", "verdeeldheid en vervloekingen", die altijd God's volk verscheurd hebben. 0prechte vreugde zal er dan zijn over het einde van deze "vivisectie" van de Gemeente, die een van de grootste ergernissen van de wereldgeschiedenis is. Wij moeten altijd indachtig zijn, dat alleen het wonder van Christus de hergroepering van alle ware gelovigen zal bewerkstelligen. Nooit mogen wij op het einde vooruitgrijpen door eenheid te forceren. Schriftuurlijke eenheid komt alleen tot stand door de heerlijkheid van de werkingen van de Heilige Geest in het Lichaam van Christus. Nooit door organisatie, omdat dit Lichaam een levend organisme is. Halleluja.

 

Wat zien wij nog in onze tijd??
De ene groepering, verlangend naar meer macht, wil de andere tot capitulatie bewegen. Niet de suprematie van de confessie over de andere zal tenslotte beslissend zijn, maar de overwinning van Christus over alle denominaties! Ook mag er geen "eenheidspsychose", geen klimaat van gemeentelijke verwarring ontstaan onder de dekmantel van "oecumeniciteit."  Wij kunnen niet al die Christelijke groeperingen weer een maken door het opstellen van een "grootste gemene deler" waarbij men van alle kanten wat ontleent; hier een rite, daar een instelling, en dan nog de een of andere formule.

Dat is je reinste onzin, dwaasheid. Schriftuurlijke eenheid is geen keurslijf noch een harlekijnspak, maar is in de Bijbel uitgebeeld als een "wit gewaad", dat Christus schenkt. De ware oecumeniciteit begint daar, waar het gebed van onze Hogepriester, de Here Jezus Christus, wordt vervuld (Joh,17:12-23). Wat ons in deze tijd wordt voorgesteld is "clownerie" in optima forma. Schijn bedriegt.

Dat wij gewaarschuwd zijn. De grondslag is de liefde van God, welke tot volle ontplooiing moet zijn gekomen door de werkingen des Heiligen Geestes. Deze goddelijke liefde is noodzakelijk, wil alle scheiding opgeheven worden en een broederlijke ontmoeting in de ware zin mogelijk zijn.  Grootte en omvang zijn factoren die niet gelden. De Heilige Geest kent andere maatstaven. Nog nooit heeft er een directe relatie bestaan tussen Christelijke trouw en getalsterkte.  

Men trekt absoluut verkeerde conclusies als men let op aantallen, menende, dat (waar de meeste mensen zijn)  daar de waarheid wordt verkondigd en gediend; "de mens ziet aan wat voor ogen is, maar God peilt het hart" (1 Sam16:7 b). In het gewone alledaagse leven komen mensen het beste tot elkaar, als zij hun meerder-en minderwaardigheidscomplexen afleggen, elkander hun fouten en tekortkomingen belijden. Hoeveel te meer in ons geestelijk leven. Waar dat plaats vindt op grondslag van vrijwilligheid, ontvangen allen de genade van God, Die ons verenigt in één gevoelen en in dezelfde dankbaarheid. Gezegend zij de Naam des Heren.  Amen.

 

Israel 
Wij, Christenen uit verschillende gemeenschappen en confessies, moeten niet denken, dat wij kunnen komen tot eenheid zonder rekening te houden met het door de apostel Paulus bedoelde Israël. En in een tekstverband, dat verwijst naar het einde der tijden. (Rom.11:26). Het is ons, helaas, niet mogelijk om hier het gehele vraagstuk van het Joodse volk te behandelen. De plaats voor het Israel van God naar de Schriften blijft open, want het Lichaam van Christus is slechts volledig met haar binnenkomen, haar deelname.
 Daar zijn in het Oude Testament vele beloften, die op het bijeenvergaderen van het Schriftuurlijk Israel duiden.

 

Lees onder meer: 

Deutr.30:2-3 (te vergel. met Neh.1:9); Pslm.106:46; 147:2; Jes.11:12; 34:16; 43:5; 56:8; Jer.23:3; 29:14; 31:8, 10;32:37; EZech.11:17; 20; 41; 34:13; 36:24; 37:21; 39:28; Micha 2:12; 4: 6-12; Zef.3:20; Zach.10:8.

Oorspronkelijk ging het om de terugkeer van de in gevangenschap gedeporteerde (weggevoerde) Joden, de herbouw van Jeruzalem en de tempel, en het herstel van feesten en ceremoniën welke daarmede verband hielden.

 

De Zionistische beweging 
Men kan deze beloften niet zo zonder meer met al hun details toepassen op het einde der tijden; evenmin als wij alle profetieën met betrekking tot Christus' eerste komst letterlijk kunnen toepassen op Zijn tweede komst. Men kan dus niet zo maar al deze passages uit het Oude Testament aanhalen, om in de terugkeer van een klein deel der Joden naar Palestina, een "teken" daarvan te zien, dat het einde der tijden nabij is. De staat Israel als zodanig, en zoals haar burger die verstaat en zich wenst, stemt helemaal niet overeen met de uitgesproken wil van God. De Zionistische beweging is niet uit God, vindt haar grond niet in de Schriften. De Schriftuurlijke eenheid "en masse" en terugkeer zal plaats vinden naar God's wil; d.w.z. op Gods bestemde tijd en niet eerder.

De profetische tijd die Israël nu doormaakt,  is die van "de benauwdheid der tijden" (Dan.12:1 e.o.p.). De belofte van het Oude Testament met betrekking tot het land Palestina vindt in het Nieuwe Testament niet die plaats meer die velen het willen toeschrijven. Dat wil helemaal niet zeggen, dat zij geen zin meer heeft, maar zij is opgenomen in Christus en de Gemeente die Hem omringd. Ook al vertoont de tegenwoordige staat Israël opvallende en bewonderenswaardige trekken,  dan is voor ons een Jood, die Christen wordt een veel dodelijker voorteken van het naderende einde.

Het niet te-ontkennen-feit, dat heden-ten dage veel Israëliërs  (en in het bijzonder vooraanstaande persoonlijkheden onder hen) een steeds levendiger belangstelling aan de dag leggen voor de Persoon van Jezus Christus, heeft veel meer betekenis, dan de terugkeer van slechts een klein gedeelte van het volk naar Palestina

De Dag des Heren 
Zo kunnen wij niet geloven, dat het hoogste doel bereikt is, als de wederkomst van Christus naar onze verwachting die totale zichtbare eenheid zal hebben bewerkstelligd - dat wonder, waardoor allen met ons in aanbidding zullen neerknielen. Het is zeker goed, dat wij verlost worden van ons geestelijk egoïsme, en wanneer wij verlangen naar het openbaar worden van alle dingen, maar het gevaar is niet denkbeeldig, dat wij zó vervallen in "een collectief egoïsme", en het geheel uit het oog verliezen. De genade in Christus geopenbaard en de macht van de Heilige Geest verhinderen ons te hopen op een persoonlijke verheerlijking, onafhankelijk van de volle heerlijkheid die het Lichaam van Christus in haar geheel zal bekleden.

Meer nog, de peilloze liefde van God verbiedt ons ons tevreden te stellen met de hoop op de verheerlijking van De Gemeente alleen... Want God heeft de verzoening van allen die geloven beloofd, en daarom hopen wij op de vernieuwing van alle dingen. Zoals het oordeel God's begint bij het Huis God's (1 Petr.4:17 a), om vervolgens de hele wereld te bereiken, zo ook begint het herstel met dat van God's uitverkorenen. Golgotha is nog altijd de ontmoetingsplaats van oordeel én van verzoening: Hij, Die Goede Vrijdag en Pasen heeft doorgemaakt, heeft nog altijd de sleutels van het laatste oordeel én het eeuwige leven... Op Calvarie heeft God de wereld, die zich van Hem afwendt en Hem haat, veroordeeld.

Op De Dag des Heren zal blijken, hoe verschrikkelijk, onherroepelijk dit oordeel is. Maar op Calvarie heeft God terzelfder tijd ook openbaar gemaakt, hoezeer Hij haar liefheeft (Joh.3: 16). Op De Dag des Heren zal deze liefdevolle aanvaarding openbaar worden in haar onpeilbare rijkdom (Rom.11:33-36).

 

De Zaligsprekingen 
De Here Jezus Christus regeert nu reeds door Zijn Geest, maar deze heerschappij is alleen (nog) niet openbaar (d.w.z. nog niet universeel). Vergeten wij niet, dat in Jezus' Bergrede
"De
Zaligsprekingen" ons doen uitkijken naar een periode in de afwikkeling van de goddelijke geschiedenis, waarin "de zachtmoedigen het aardrijk zullen beërven" (Matt.5:5); waarin de Zijnen "de wereld zullen oordelen" ((1 Cor.6:2), en hier op aarde zullen regeren (0penb.5:10; 20:4-6). Want dit is de bedoeling van het duizendjarig vrederijk van Christus of het Millennium".

 Wij willen ons niet schuldig maken aan verklaringen, zoals die door anderen in veelvuldigheid gegeven worden (meestal wild en fantastisch), maar veel meer letten op de soberheid van de Bijbelteksten zelf, die van ons vragen: eerbied voor God's Woord, doch ook eerbied voor wat (nog) verzwegen wordt, omdat wij dat nog niet kunnen dragen. Deze soberheid moet ons zelfs aansporen tot gepaste bescheidenheid. Wij weten wel, dat het zal aanbreken, maar het "hoe" is ons nog onbekend en moet door de Heilige Geest geopenbaard worden.

Wat wij nu al geloven en ook weten, is, dat er tenslotte een periode, zal aanbreken in de afwikkeling van het goddelijk raadsplan, waarin onze goede en trouwe God zal willen neerzien op een aarde vol van de gerechtigheid des Heren, waarop zij die vervolgd werden om Zijns Naams wille volkomen gerehabiliteerd zullen zijn en degenen die gevallen zijn als martelaren hun plaatsen zullen innemen. Glorie voor God.

Dit Vrederijk moet komen. Het is Gods wil, want het kruis is niet vergeefs in onze aarde geplant, en het tarwe graan is gestorven om een grote oogst te doen ontspruiten. De duizend jaren van Christus' heerschappij met de Zijnen, , geeft niet alleen "de volheid" aan, maar ook het positief staan tegenover de wereld, waarvan alle goddeloosheid zal zijn gebannen. De wederkomst van Christus maakt daaraan een einde (II Thess.1:7-10; Judas 14-15; 0penb,19:11-21; 20:1-3). In plaats van ons aan te zetten tot het stellen van talloze (ijdele?) vragen m.b.t. het "Millennium", moet de hoop op de wederkomst van Jezus ons aanmoedigen met vertrouwen en volharding ervoor te strijden, dat de Zaak van het Evangelie overwint.

 

Het laatste oordeel
Als wij geloven, dat dit goddelijk wonder van genade en gerechtigheid het licht zal ontsteken in een alsdan volkomen duistere wereld, waarvan Satan wederrechtelijk de god is, zouden wij dan nu niet reeds in de kracht van de Heilige Geest "lichtjes" ontsteken in onze gezinnen en woonplaatsen? Waarom bidden wij anders dagelijks: "Uw Koninkrijk komen, Uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op deze aarde?:" Behalve het reeds eerder genoemde Armageddon en het duizendjarig rijk  wordt er in de Bijbel nog een ander, derde element genoemd, namelijk: "het laatste oordeel". Openb. 20 en 21 verschaffen ons de voornaamste Schriftuurlijke gegevens. Kort en bondig wordt dan gezegd, dat "Hij zal wederkomen om te oordelen de levenden en de doden".

Veelvuldig zijn de gevolgen van de "parousie" zodat het in dit bestek werkelijk onmogelijk is, ze alle te overzien. Zelfs wanneer in Openbaring alles in chronologische volgorde wordt genoemd, wil dit nog niet zeggen, dat wij ook van tevoren de volgorde van al Zijn daden (handelingen) kunnen vaststellen.  Wij geven in dit verband het volgende voorbeeld uit de schepping. Als de zon opkomt in het oosten, verdwijnt langzaam maar zeker de duisternis,... zingen zangvogels hun hoogste lied,.., gaan de bloemen  open, verdampen alle dauwdruppels, enz., enz. Alzo zullen ook bij de wederkomst de verschillende gevolgen, vanwege "overlapping" niet tegelijkertijd merkbaar worden.

Bij alle gevolgen van de wederkomst van Christus, die wij al beschreven hebben, gaat het tenslotte om een enkele daad. Hij komt echt brengen, wat er allemaal besloten ligt in het kruis,... openbaar maken wat in het verborgen bij Zij vleeswording is gebeurd,... de oogst binnenhalen van al het zaad, dat bij Zijn eerste komst in de aarde is gevallen.

 

Het definitieve oordeel 
In de Bijbel staat ook geschreven dat aan het einde de Here alle mensen, doden en levenden, alle volkeren der aarde voor Zich zal stellen en over allen het definitieve oordeel zal vellen (Open.20s12-15). De gelovigen onder hen zullen geoordeeld worden, enkel naar hunne werken (1 Cor.3:13-15). Ook in dit opzicht moeten wij niet proberen ons in te denken (ons te verbeelden), hoe dit allemaal zal gebeuren. Nieuwsgierigheid wordt nooit bevredigd. Amen.

Ook II Cor.5:10 verzekert ons, dat "wij allen geopenbaard moeten worden voor de rechterstoel van Christus, opdat een iegelijk wegdrage hetgeen door het lichaam geschiedt, naar dat hij gedaan heeft; hetzij goed hetzij kwaad".
Uitspraken als vermeld in respectievelijk Joh.5:24 en 29 informeren ons duidelijk genoeg "voor wie" en met "welke gevolgen". God is rechtvaardig en Hij zal zeker doen wat Hijzelf heeft doen schrijven in Matt.25:31-,33. Alle vragen t.a.v. Gods handelingen brengen ons aan de grenzen van wat wij kunnen weten; en wij kunnen hier slechts  stamelen.

Wij  moeten dan ook niet tot elke prijs alles willen "systematiseren", want dan zullen wij de rijkdom van wat e Bijbel ons laat zien verspillen. En wie zou dat willen Hoe staat het dan met onze verantwoording? Aan de hand van de gegevens van de Schrift is één ding wel heel duidelijk: elk mens zal rekenchap moeten afleggen. En dit raakt ons hart en ons geweten, want ons peroonlijke en onze gemeenschappelijke verantwoordelijkheid komen hierbij in het geding.

 

Het laatsste oordeel
Aan de andere kant worden wij door dit perspectief gerustgesteld, , want tenslotte hangen wij alleen van God af. Tegenover elk menselijk oordeel, kunnen wij met de apostel zeggen: "die mij oordeelt, is de Here" ( 1 Cor.4:4 b). Vergelijken wij dit met 1 Joh.3:20. Het komt er dus niet zozeer op aan te weten, of dat oordeel plaats zal hebben direct na de dood voor ieder persoonlijk (ons sterven) dan wel aan het einde der tijden voor allen gezamenlijk; of ook, of het ene persoonlijk, het andere collectief zal zijn. Alle nadruk dient echter wel gelegd te worden op het "laatste oordeel". Want, als er van ons wordt gevraagd, God lief te hebben met ons gehele hart en de naaste als onszelf, dan is het, voor zover als wij het kunnen verstaan, billijk, dat deze laatste ook aanwezig zal zijn, als dat laatste oordeel over ons leven wordt geveld.

"Onze werken" waarvan wij terloops repten, hebben betrekking zowel op ons persoonlijk als op de gemeenschap! Zij zijn de uitdrukking van onze ziel, die slechts waar is in haar uitingen, en zij verbinden ons aan onze naaste in het goede zowel als in het kwade. Het gaat hier zowel om kwantiteit als om kwaliteit. Overigens zijn alle uitspraken in deze te positief, om daar onze schouders over te kunnen ophalen onder bijvoorbeeld het voorwendsel, dat het geloof om gered te  worden voldoende is. Geloof brengt nu eenmaal konsekwenties met zich mede: In dit opzicht is de gehele  Bijbelse verkondiging eensluidend.

Alleen dat wat in het geloof is gedaan,  wat God in ons werkt, kan de toets der kritiek doorstaan. Dat is niet verwonderlijk want alleen God kan ons werkelijk in liefde binden aan de naaste, door in ons leven recht en gerechtigheid te werken door de Heilige Geest en daden daarin te doen opbloeien. Er is geen andere weg, geen andere mogelijkheid gered te worden, dan door het geloof in Jezus Christus (Ef.2:8). De Heilige Geest alleen kan ons leven vernieuwen, innerlijk en uiterlijk; ons hart en onze daden. Daarom wordt het geloof pas volkomen uit haar werken (Jak.2:22), en komen degenen die geloven niet in het oordeel (welke "term" in dit verband veroordeling betekent).

In het Boek Openbaring wordt zowel gesproken van "boeken", waarin onze daden: (werken) staan opgetekend, als over "het boek des levens", waarin de namen der verlosten staan geschreven (20:12, 15. Vergel. voor het laatste boek nog: Exodus..32:32; Pslm.69:29; Dan.7:10; 12:1; Filip.4:3; Openb. 3:5; 13:8; 17:8; 21:27).

Wat betekent dan het openen van deze boeken? Dat betekent dat ons leven openbaar moet worden voor God en mensen! Hier in spreekt Gods rechtbaardighid, want wij allen, zonder uitzondering, dragen de volle  verantwoordelijkheid voor ons leven en wij hebben het recht niet deze af te schuiven op een ander. Onze daden werken altijd iets uit,  hetzij dichtbij of veraf in ruimte en tijd.  En dit wordt helaas vergeten.|

 

Een netwerk van verbindingen 
Laten wij het anders zeggen: zij scheppen als het ware een "netwerk van verbindingen", een weefsel met rechte en averechtse steken (of wij laten, al dan niet met opzet, steken vallen) al naar gelang onze werken goed of slecht zijn. En dat alles moet openbaar worden, want er is niets verborgen, dat niet aan het licht zal komen; en niets geheim, dat niet bekend zal worden' (Luk.8:17; te vergel. met Matt.10:26; Mark..4:22; LUk.12:2; Rom..2: 16 en 1 Cor..4:5).

In dit licht kan worden gezegd, dat het laatste oordeel de geschiedenis der mensheid zal openbaren; en dat een ieder zal weten, welke plaats hij daarin heeft ingenomen. De alwijsheid van God!! Beslissend voor de kwaliteit van ons leven is wat geschreven staan in het "boek des levens". Hier hebben wij weer "een beeld". Zoals burgers van een stad ingeschreven staan in het "bevolkingsregister" van de desbetreffende gemeente, zo staan alle geredden opgetekend in de hemelen (Luk.,10:20). Men kan er uit geschrapt worden. 

Denken wij aan het geval van Mozes in Ex.32-32. Het Bijbels tafereel van het laatste oordeel is in alle tijden een  onderwerp geweest, dat sterk gewerkt heeft op de verbeelding van de gelovigen. In de Christelijke literatuur  vindt men veel hiervan. Het zou ons te ver voeren hierover nog uit te weiden. Met verbeelding,  hoe goed ook bedoeld, komen wij niet in de hemel. Geloof in de Here Jezus Christus, gelijkerwijs de Schrift zegt, zal ons rechtvaardigen in die dag.! Amen.

Tot nog toe hebben wij drie van de voornaamste gevolgen van de wederkomst van Jezus Christus genoemd. Niemand kan zeggen, welke van deze drie Hij het eerst zal doen. Overlapping van gebeurtenissen is in de afwikkeling van Gods raadsplan van verlossing geen vreemd element. Vooral niet als het gaat om de laatste dingen (denken wij aan de opening van de zegels), met andere woorden: zij kunnen heel goed geheel of gedeeltelijk samenvallen.

Jezus Christus kan  niet regeren, zonder zowel de "usurperende machten" te vernietigen als de geschiedenis der mensheid open te leggen. ”Het gaat in dit opzicht zo ongeveer als een fotograaf doet. Als deze een film ontwikkelt, "openbaart hij iets wat al is vastgelegd. Hij maakt dat dan "zichtbaar" voor iedereen. Zo komt Jezus Christus straks om alles "aan het licht te brengen". Glorie voor Hem, Die leeft tot in alle eeuwigheid, Amen.

 

De juiste koers 
HeHet is voor alles nodig, dat wij de juiste koers varen; dat wij ons oog gericht blijven houden op Jezus Christus (Hebr.12: 2) op Zijn Persoon Zelf. Daarom toont het Boek Openbaring Hem in Zijn heerlijkheid, en behelzen de laatste woorden uit datzelfde boek, het laatste gebed "Amen, ja kom Here Jezus:"

Laten wij daarom al de beloften en al de waarschuwingen, die de Blijde Boodschap van Zijn Wederkomst inhoudt, ter harte nemen, om er ons gehele leven, en al onze daden van te laten doordringen;! Laat ons in de ware zin en met het ware gevoelen deze wederkomst van Christus, waarvan geen mens de volheid kan bevroeden, met vreugde begroeten. Halleluja - Maranatha-  JEZUS KOMT WEDER. Onze aarde wordt herschapen tot een feestwereld, tot een paradijs, het feest van het eeuwige leven. Mogen wij  allen gereed en bereid zijn.


 

Home | Sitemap | Inhoud

<< Hemeltijd en hemelleven

>> De toekomst van van Jezus Christus
en het uiterlijke  einde van de wereld